Anna Prohaska

De Oostenrijks-Engelse Anna Prohaska maakte reeds op haar achttiende haar debuut in de Berlijnse Komische Oper als Flora in Brittens ‘The Turn’. Twee jaar later volgde al haar debuut aan de Staatsoper Unter den Linden in Berlijn, waar ze niet veel later vast ensemblelid werd. Sindsdien nam haar carrière een vliegende start en trad ze op met gerenommeerde dirigenten als Daniel Barenboim, Philippe Jordan en Simon Rattle. Haar repertoire reikt van Monteverdi tot wereldpremières. Al snel was ze te horen in de grote operhuizen als La Scala in Milaan, het Bolshoi Theater, De Nationale Opera Amsterdam, Royal Opera House Covent Garden en Opéra Garnier. Sinds 2008 is Prohaska regelmatig te gast op de Salzburger Festspiele in rollen als Zerlina, Despina, Deola in Luigi Nonos ‘Al Gran Sole Carico d’Amore’, Susanna (Le Le nozze di Figaro, 2016) en Cordelia (Aribert Reimanns ‘Lear’, 2017). Naast de glansrollen, Blonde, Adele en Rameau’s ‘Les Indes Galantes’, droeg Jörg Widmann de rol van Inanna aan haar op in zijn opera ‘Babylon’, olv. Kent Nagano in 2012. Als soliste gaf Prohaska onder meer concerten met de Wiener Philharmoniker olv. Boulez; Bayerisches Rundfunkorchester olv. Jansons, Harding, Blomstedt en Nézet-Séguin; London Symphony Orchestra olv. Rattle; Los Angeles Philharmonic olv. Dudamel; Cleveland Orchestra olv. Welser-Möst en Boston Symphony Orchestra olv. von Dohnányi. In de oude muziek werkte Prohaska samen met Nikolaus Harnoncourt en het Concentus Musicus, de Academy of Ancient Music en Arcangelo met Jonathan Cohen, Les Violons du Roy en Bernard Labadie, Freiburger Barockorchester met Andrea Marcon en Lawrence Cummings, Akademie für Alte Musik Berlin en René Jacobs en Il Giardino Armonico met Giovanni Antonini. Ook in de hedendaagse muziek voelt Prohaska zich thuis. Rollen die voor haar werden geschreven zijn Inanna in Jörg Widmanns ‘Babylon’, Rihms ‘Mnemosyne’, ‘Requiem Strophen’ en ‘Samothrake’ en Giacomo Manzoni’s ‘Il Rumore del Tempo’ met Maurzio Pollini. In 2013 werd de documentaire ‘The Fabulous World of Anna Prohaska’ geregisseerd door Andreas Morell, uitgebracht. Prohaska waagde zich aan verhalende cinema in ‘The Casanova Variations’ geregisseerd door Michael Sturminger naast John Malkovich. Ze is te horen in opnamen van Rufus Wainwrights zetting van Shakespeare sonnetten met de BBC Symphony Orchestra Take op Deutsche Grammophon, in Pergolesi’s ‘Stabat Mater’, Mozarts ‘Entführung’ met Yannick Nézet-Séguin en het Chamber Orchestra of Europe, in Bergs ‘Lulu Suite’ met de Wiener Philharmoniker, in Bach Cantates met Collegium 1704 olv. Václav Luks en Mozarts ‘Requiem’ met het Lucerne Festival Orchestra olv. Claudio Abbado. Haar eerste solo album, ‘Sirène’, werd uitgegeven in 2011 op Deutsche Grammophon, gevolgd door ‘Enchanted Forest’ en ‘Behind the Lines’.
annaprohaska.com

laatste update: 12 juni 2019