Benoît Lachambre

Na zijn carrière te hebben gestart in jazz en moderne dans bij gezelschappen als Les Ballets-Jazz de Montréal, Pointépiénu en Toronto Dance Theater, ging Lachambre naar New York en studeerde bij onder meer Stéphanie Skura en Nina Martin. Sindsdien heeft hij zich gewijd aan een eerder onderzoekende benadering van dans, om de authenticiteit van de beweging te achterhalen. In zijn werk met Meg Stuart en het European Dance Development Centre heeft hij dat onderzoek steeds verder gezet, net als in zijn eigen choreografische composities en improvisatieprojecten, en in workshops over research, improvisatie en lichaamsbewustzijn.
In 1996 richtte Lachambre zijn eigen gezelschap op, Par.B.L.eux: 'B.L.' verwijst naar zijn initialen en 'eux' naar 'zij' of 'de anderen', iedereen waarmee hij samenwerkt. Dit zijn onder meer Lynda Gaudreau, Felix Ruckert, Catherine Contour, Boris Charmatz, Sasha Waltz, Isabelle Schad, en de visual artist Laurent Goldring. Met Meg Stuart en Hahn Rowe creëerde hij 'Forgeries, love and other matters', dat in Vlaanderen en Nederland ontvangen werd als één van de meest markante werken van 2004-2005. Na de vertoning van het stuk in New York City werden aan Lachambre en Hahn Rowe de prestigieuze Bessie Award uitgereikt. Met Par B.L.eux heeft Lachambre 15 creaties gemaakt. Daarnaast maakte hij deel uit van een twintigtal andere projecten en kreeg hij 25 aanvragen voor een choreografieopdracht. Zo maakte hij de solo '"I" is Memory' voor Louise Lecavalier (2006) en een solo voor Marion Ballester, 'Les portes-heures de paroles' (2008). In mei 2008 ging 'Is you me' in première tijdens het festival Trans-Amériques in Montreal, een samenwerking met Louise Lecavalier, Hahn Rowe en Laurent Goldring. De creaties met Par B.L.eux zijn in een tiental landen over de wereld gepresenteerd, vooral in Europa maar ook in Amerika en Azië. In totaal kende het gezelschap meer dan 200 opvoeringen, waarvoor Lachambre de Jacqueline Lemieux prijs uitgereikt kreeg van de Canadian Council.
Louise Lecavalier werd geboren in Montreal en is sinds 1977 professionele danseres. Van 1981 tot 1999 danste ze in iedere productie van La La La Human Steps. Zij deed ook mee bij de grote samenwerkingen van het gezelschap, met onder meer de David Bowie Sound and Vision Tour in 1990, en het concert The Yellow Shark in 1992 uitgevoerd door Frank Zappa en het Duitse Ensemble Modern. Twee decennia lang was zij het symbool en de ster van het gezelschap, en wijdde ze zich met hart en ziel aan haar kunst. In mei 1999 werd haar de Jean A. Chalmers National Award toegekend, een van Canada's meest belangrijke dansprijzen. In februari 2003 kreeg ze een Career Grant van het Conseil des arts et des letters du Québec. Ze geeft regelmatig training sessies en masterclasses tijdens dansfestivals in Europa, en aan New York University. Tegelijkertijd blijft ze als freelance danseres meewerken aan nieuwe projecten. In 2003 startte ze de samenwerking met Tedd Robinson, die voor haar de choreografie 'Cobalt Rouge' creëerde. Dit werk ging in première in het National Arts Centre en werd uitgevoerd in Théâtre Outremont als onderdeel van het festival Montreal HighLights in 2005 en op de Biennale van Venetië in datzelfde jaar. Na de creatie van haar solostuk '"I" is Memory', een choreografie van Benoît Lachambre uitgevoerd tijdens het Zwitserse Festival Steps # 10 in 2006, maakte Lecavalier samen met de Canadeze choreografe Crystal Pite de solo 'Lone Epic'. Beide solo's vormen, samen met een onderdeel uit 'Cobals Rouge', een programma waarmee Lecavalier sindsdien op tournee ging in Canada, Europa en Japan.

Aangepast maart 2010.