Jeroen Brouwers

Jeroen Brouwers (1940) groeide op in Nederlands Indië en werkte twaalf jaar als redacteur voor de Vlaamse uitgeverij Manteau, voor hij in 1976 fulltime schrijver werd. Brouwers heeft meer dan zeventig titels op zijn naam staan, waaronder negen romans (onder meer 'Bezonken rood', 'De zondvloed', 'Geheime kamers' en 'Datumloze dagen'), en talloze essaybundels (waaronder 'De laatste deur' en 'Vlaamse leeuwen'). Zijn polemieken tegen de verloedering van de Nederlandse taal en literatuur deden geregeld stof opwaaien, en verschijnen sedert 1996 in een eigen tijdschrift, 'Feuilletons'. Thematisch is het oeuvre van Jeroen Brouwers samengesteld rond de drie-eenheid Liefde, Literatuur & Dood. Formeel is zijn werk onmiddellijk te herkennen aan de buitengewone stilistische vormbeheersing, waardoor zijn proza blijk geeft van een grote muzikaliteit. Jeroen Brouwers werd voor zijn werk onder meer bekroond met de Prix Fémina Etranger, de Gouden Uil, de Ako Literatuurprijs, de Constantijn Huygensprijs en de Prijs der Nederlandse Letteren.

Aangepast op 20/11/2009.