Philip Catherine

Al sinds de jaren zestig is Philip Catherine één van de vooraanstaande figuren van de Europese jazzscène. Catherine was slechts achttien toen hij met het Lou Bennet Trio op tournee door Europa trok. Hij werkte samen met jazzgrootheden als Chet Baker, Tom Harrell, Stéphane Grappelli, Larry Coryell, Dexter Gordon en Charles Mingus. Zijn unieke stijl en klankkleur alsook zijn ongebreidelde inzet voor de muziek zijn van een niet te miskennen invloed geweest op de ontwikkeling van de Europese jazz. Philip Catherine werd meermaals gelauwerd met talrijke prijzen. Zo kreeg hij in 1990, samen met Stan Getz, de 'Bird Prize' tijdens het Northsea Jazz Festival en in 1998 mocht hij in Parijs een "Django d'Or" in ontvangst nemen voor 'Beste Europese Jazzmuzikant'. In 2001 werd hem de ZAMU 'Lifetime Achievement Award' uitgereikt. In november 2002 ontving hij de eretitel 'Maestro Honoris Causa' van de Stichting Antwerps Conservatorium. Philip Catherine alterneert met plezier tussen solo, duo, trio, kwartet en kwintet. Met zijn trio en kwartet reisde hij al de hele wereld rond. Sinds jaren vormt hij een duo met pianist Bert van den Brink. Philip heeft tevens een duo met de Franse gitaarvirtuoos Sylvain Luc. Philip Catherine treedt ook regelmatig op met bekende big bands in Europa en sinds enkele jaren ook met kamerorkest; zijn lyrische composities lenen zich uiterst goed voor arrangementen voor grotere ensembles. In '97 tekende Philip Catherine bij het jazzlabel Dreyfus Records. Op dit label verschenen de cd's 'Philip Catherine- Live' (1997), 'Guitar Groove' (1998), 'Blue Prince' (2000) en 'Summer Night' (2002). Daarop volgde 'Meeting Colours' (Dreyfus, 2005), een CD die schitterende kritiek kreeg in de internationale pers. Het repertoire bestaat uit composities van Philip gearrangeerd door trompettist Bert Joris en is opgenomen met het Brussels Jazz Orchestra (BJO), dat door artiesten als Kenny Werner en Maria Schneider wordt beschouwd als een van 's werelds beste big bands, en ook de eerste Europese big band is die genomineerd werd in de Down Beat Critics Poll. De Cd 'Guitars Two', het eerste solo-album van zijn carrière, werd begin 2008 gereleased op Dreyfus Jazz. De plaat kreeg overal ter wereld lovende pers (o.a. de 'Choc' van Jazzman, top-cd in JazzMozaïek) en ook de solo-optredens krijgen staande ovaties. In April 2010 verscheen 'Live at Cap Breton', opgenomen tijdens een magisch concert met een all-star line up: de Italiaanse pianist Enrico Pieranunzi, bassist Hein Van de Geyn en drummer Joe LaBarbera. Philip Catherine's soepel swingend gitaarspel en zijn lyrische composities weten elk publiek te begeesteren. En, ook al is Catherine een vingervlugge snarenvirtuoos, toch pakt hij nooit uit met gratuite technische demonstraties. Liever concentreert hij zich op de puurheid van de klank, intensiteit van improvisaties en uiterst hecht samenspel met zijn muzikanten.

www.philipcatherine.com

Aangepast maart 2013.