Roberta Invernizzi

De sopraan Roberta Invernizzi, geboren te Milaan, speelde eerst piano en contrabas alvorens zich bij Margaret Heyward toe te leggen op zang. Ze ontwikkelde zich tot één van de meest populaire solisten in het klassieke en barokke repertoire. Ze zong in de grote Europese en Amerikaanse operahuizen, onder leiding van dirigenten zoals Nikolaus Harnoncourt, Ivor Bolton, Ton Koopman, Gustav Leonhardt, Hans Brüggen, Jordi Savall, Alan Curtis, Giovanni Antonini, Fabio Biondi, Antonio Florio, Rinaldo Alessandrini, Ottavio Dantone en ze werkt vaak samen met Concentus Musicus Wien, Accademia Bizantina, Giardino Armonico, Cappella de la Pietà dei Turchini, Concerto Italiano, Europa Galante, Ensemble Matheus, Venice Baroque Orchestra en La Risonanza. Zo zong ze de titelrol in 'Sant'Elena al Calvario' op de Salzburger Festspiele en de rol van 'Armida' in 'Rinaldo' van Händel in het Teatro alla Scala' in Milaan. Met het ensemble Europa Galante bracht ze 'La Senna Festeggiante' van Vivaldi met Ivor Bolton op het Lufthansa Festival in Londen en 'Statira ne La Statira' van Cavalli in het Teatro San Carlo di Napoli met la Cappella de Turchini. In september 2009 voerde ze 'Orfeo' van Monteverdi uit in het Teatro alla Scala met oa. Rinaldo Alessandrini in een regie van Robert Wilson. Naast recitals met muziek van Pergolesi, Mozart, Händel en Jaroussky, stonden in het jaar 2011 onder andere vertolkingen van 'Vagaus' in Vivaldi's 'Juditha Triumphans' met het Orquesta Nacional de España, 'Maddalena' uit 'La Resurrezione' van Händel met Nikolaus Harnoncourt in Salzburg en Glucks 'Orfeo' in het Teatro della Maestranza in Sevila op het programma. Daarnaast geeft ze masterclasses zang aan de Civica School te Milaan. Haar discografie omvat meer dan 70 cd's, waarvan meerdere bekroond werden met prijzen zoals de Diapason d'Or de l'annee, Le Choc du Monde de la Musique, Goldberg 5 stars en de Deutscher Schallplattenpreis. Haar solo-album 'Dolcissimo Sospiro' won de prestigieuze Midem Classical Awards 2007 en werd eveneens dat jaar bekroond met de Stanley Prize voor de beste Händel-opname dat jaar.

Aangepast februari 2012.