Sidi Larbi Cherkaoui

Als kind wou Sidi Larbi Cherkaoui de werkelijkheid tekenen. Wanneer de twee dimensies van pen en papier niet meer volstonden, begon hij te dansen. Dans als een tijdelijke schets van de werkelijkheid: de tekening verdwijnt als de beweging eindigt. Van dansen ging het naar choreograferen. Na een korte periode als danser in variétévoorstellingen en televisieprogramma's ging Sidi Larbi Cherkaoui in Brussel studeren aan P.A.R.T.S., de dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker. Hier kwam hij in contact met de techniek van choreografen als William Forsythe, Pina Bausch en Trisha Brown. Een nieuwe wereld ging open. "Ik werd voor het eerst geconfronteerd met hedendaagse dans. Daarvoor kwam alles van de straat en de televisie. In P.A.R.T.S. werkte ik met dansers van over de hele wereld. Ik werd me bewust van de culturele verschillen. Ik ontdekte dat er een sociaal bewustzijn in hedendaagse dans zit. Ik leerde hoe je met wiskundige modellen kunt bouwen rond een choreografie."
In 1995 behaalde hij de prijs voor de beste Belgische danssolo in Gent, een initiatief van choreograaf Alain Platel. Deze nodigde hem vervolgens uit om mee te werken aan de creatie van 'Iets op Bach' (1997-98), een stuk dat later de hele wereld zou rondreizen. 'Rien de Rien', Cherkaoui's eerste choreografie als lid van de artistieke kern van Les Ballets C de la B, toerde in 2000 door heel Europa. Voor deze voorstelling werkte hij samen met Damien Jalet, die een grote invloed zou hebben op zijn latere creaties. De jaren nadien bleef Cherkaoui zelf creëren en ontwikkelde hij steeds verder een eigen danstaal.
Sidi Larbi Cherkaoui heeft een indrukwekkend oeuvre ontwikkeld dat op persoonlijke en eigenwijze manier de tradities van de grote culturen onderzoekt en bevraagt. Terugkerende elementen in zijn werk zijn spiritualiteit, het anders-zijn, de zoektocht naar identiteit, religie en de fascinatie voor andere culturen. Zijn voorstellingen krijgen gestalte aan de hand van een genereuze, poëtisch-elegante en lyrische dansstijl, vervuld van een zeker existentieel onbehagen. Het danstijdschrift Tanz riep hem in 2008 uit tot "choreograaf van het jaar" en in 2009 nam hij de prestigieuze Duitse Kairos-prijs in ontvangst. In DE SINGEL presenteerde Cherkaoui in het verleden oa. Foi (2003), IT (2003), Tempus Fugit (2004), OOK (2004), Myth (2007), Sutra (2009), Apocrifu (2009), Play (2012), Babel (2013), Pluto (2018), Fractus (2019), Session (2019) en Vlaemsch (Chez moi) (2022).

laatste update: 1 december 2025