Wiener Philharmoniker

Er is geen ander orkest dat consequenter en nauwer verbonden is met de geschiedenis en traditie van Europese klassieke muziek dan de Wiener Philharmoniker. In de loop van haar 175-jarige geschiedenis zijn de musici van dit meest vooraanstaande orkest van de ‘hoofdstad van de muziek’ een integraal onderdeel geweest van een muzikaal tijdperk
dat, vanwege een overvloed aan uitzonderlijke componisten en vertolkers, zeker als uniek moet worden beschouwd. De nauwe band tussen het orkest en deze rijke muziekgeschiedenis wordt geïllustreerd door de uitspraken van talloze prominente muzikale figuren uit het verleden. Richard Wagner beschreef het orkest als “een van de meest uitmuntende in de wereld”; Anton Bruckner noemde het “de meest superieure muzikale vereniging”; Johannes Brahms omschreef zichzelf als een “vriend en bewonderaar”; Gustav Mahler zag zich met het orkest verbonden door “de banden van de muzikale kunst” en Richard Strauss vat deze gevoelens samen door te zeggen: “Alle lof over de Wiener Philharmoniker onthult zichzelf als een understatement.” Op 28 maart 1842 dirigeerde Otto Nicolai, hofkapelmeester van de Weense Opera, het ‘Großes Concert’ dat de lange geschiedenis van de Wiener Philharmoniker inluidde. Het eerste permanent werkende professionele orkest van Wenen was daarmee een feit. Onder leiding van chefdirigent Otto Dessoff (1860-1875) werd het repertoire aanzienlijk uitgebreid en verhuisde het orkest naar het gebouw van de Musikverein, waar het nog altijd zetelt. De voortreffelijke akoestiek van deze zaal had grote invloed op de klank en speelstijl van het orkest. Hans Richter was chefdirigent van 1875 tot en met 1882. Met Gustav Mahler (1898-1901) gingen de Wiener Philharmoniker voor het eerst op tournee naar het buitenland en het orkest speelde in 1901 op de Wereldtentoonstelling in Parijs. In de eerste helft van de twintigste eeuw stond Richard Strauss regelmatig op de bok. Verdere hoogtepunten waren de samen- werkingen met Arturo Toscanini, die in de jaren tussen 1933 tot 1937 zijn stempel doordrukte, en met Wilhelm Furtwängler, die van 1933 tot 1945 en van 1947 tot 1954 de belangrijkste dirigent van het orkest was. Sinds 1933 hebben de Wiener Philharmoniker geen vaste dirigent meer, maar werkt het gezelschap met gastdirigenten. Onder anderen Herbert von Karajan, Josef Krips, Claudio Abbado, Leonard Bernstein, Carlos Kleiber, Riccardo Muti, Karl Böhm en Bernard Haitink dirigeerden regelmatig het orkest. Cd- en filmopnamen, concertreizen over de hele wereld, concerten op de grootste festivals - met onder meer een grote rol op de Salzburger Festspiele en een Wiener Philharmoniker cyclus in New York, Japan en Keulen - en het jaarlijkse Nieuwjaarsconcert vanuit het Wiener Musikverein maken de activiteiten uit van het orkest. De Wiener Philharmoniker is georganiseerd als een zelfstandige vereniging van orkestleden en is nauw verbonden aan de Wiener Staatsoper.
www.wienerphilharmoniker.at

laatste update: 20 februari 2019