Ingrid Betancourt

Ingrid Betancourt (°1961, Bogotá, CO) werd als Colombiaanse politica en presidentskandidate geroemd om haar vastbeslotenheid de wijdverbreide corruptie te bestrijden. In de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 2002 zocht zij de dialoog met de belangrijkste Colombiaanse guerrillagroepering, de communistische FARC. Een week nadat zij in een gesprek met hen had opgeroepen de ontvoeringen door de FARC te staken, werd zij zelf gekidnapt. Meer dan zes jaar lang leefde ze als gijzelaar in de Colombiaanse jungle. Ze werd bevrijd op 2 juli 2008. Betancourt werd niet alleen door haar ontvoerders geminacht als 'een buitenlandse'. Ook veel van haar lotgenoten wantrouwden haar als een bourgeoise, meer thuis in Frankrijk dan in Colombia. Zette president Nicolas Sarkozy zich immers niet in enkel voor haar vrijlating, terwijl hij de andere gegijzelden liet barsten? Betancourt beschrijft het zonder zelfmedelijden in 'Zelfs aan de stilte komt een eind', een indrukwekkend en ontroerend relaas van haar gijzeldrama. "Ik zag mezelf veranderen in iemand die ik niet mocht", schrijft ze, wanneer ze merkt dat ze even fanatiek als haar lotgenoten een wat grotere portie eten tracht los te krijgen van haar bewakers. "Een aangrijpend verhaal", schreef René Ter Steege in Het Parool.