Jacques Dupuis Architect

Jacques Dupuis (1914-1984) wordt aanzien als een leidende figuur van een richting in de architectuur die tijdens de jaren vijftig een gestileerd landelijk modernisme vooropstelde. Hij werkte ver verwijderd van de academische wereld. Zijn vele tekeningen en schetsen reveleren een ongewone handigheid om een scherpe functionele klaarheid te combineren met ver doorgedreven en barokke uitweidingen in de samenstelling en de vorm van zijn architectuur. Dupuis bouwde hoofdzakelijk woningen: villa’s en in mindere mate sociale woningen. In elk project onderzocht hij de scheiding tussen ruimte door middel van een gesofisticeerde en gedetailleerde uitwerking van plannen en doorsneden. Hij creëerde ruimtelijke spanningen door te spelen met reflecties en diagonale doorzichten, door in te gaan op het voor de hand liggende, of juist tegenovergesteld, door het onverwachte op te roepen. Hij streefde ernaar om zijn gebouwen te integreren in de natuur. Zijn hang naar puurheid uitte zich in een systematisch gebruik van witte geschilderde baksteen.