Alex Baczyński-Jenkins

Unending love, or love dies, on repeat like it's endless is een choreografie die reflecteert over de relaties tussen verlangen, dans, fragmentatie, liefde (als gemeenschap), verlies en tijd. Door middel van gebaren, sensualiteit, aanraking en relationaliteit ontvouwt Baczynski-Jenkins' praktijk structuren en een politiek van verlangen. Relationaliteit is aanwezig in de dialogische manieren waarop het werk wordt ontwikkeld en uitgevoerd, maar ook in de materialen en poëtica die het oproept. Dit omvat het traceren van relaties tussen sensatie en socialiteit, belichaamde expressie en vervreemding, de texturen van alledaagse ervaring, de utopische en latente queer geschiedenissen. Hij benadert choreografie als een manier om na te denken over de materie van gevoel, perceptie en collectieve opkomst, terwijl hij zich overgeeft aan andere manieren om geheugen, tijd en verandering te ervaren.