Boris Charmatz - Musée de la Danse

In het intieme 'Régi' uit 2005 van choreograaf Boris Charmatz werden de inerte lichamen van de dansers in beweging gezet door een machine. Dit idee werd verder en op grote schaal uitgewerkt in 'Enfant', een opdracht voor de Cour d'Honneur van het Festival van Avignon 2011. In deze zeer mooie en toegankelijke dansvoorstelling over stilstand en vitalisme krijgen kinderen een eersteplansrol. Samen met negen dansers tonen zij het leven van voor naar achter: van dood naar geboorte, van verderf naar groei, van de wereld der volwassenen naar het kinderrijk. Menselijke lichamen worden opgedragen als bodybags. Wanneer de dansers rond de bewegingloze lichamen van de kinderen cirkelen, hen optillen, hen knuffelen, word je gauw ongemakkelijk. Hun handelingen suggereren onbetwistbaar een machtsverhouding, elk gebaar is potentieel subversief. Sprak de Franse filosoof Jean-François Lyotard niet over het kind als "een gijzelaar van volwassenen"? Tot de kinderen de macht overnemen en hun eigen republiek uitroepen. 'Enfant' doet ons de vraag stellen hoe we onszelf weer kunnen verbinden met het kind in ons, met onze menselijkheid.