De voorstelling, geleid door twee gemaskerde personages in een decor van een verjaardagsfeest, toont een vreemde mix van dans en clownerie in een gefragmenteerd, somber en soms grotesk verhaal. La Fiesta de Delfina behandelt thema's als feesten, dood en de afwezigheid van dierbaren en stelt de plaats van performers en 'entertainment' in vraag, of het nu in een Europese BlackBox is of in een garage in Latijns-Amerika. Voor de performers is dit stuk een stap in de richting van dialoog en syncretisme van hun dubbele cultuur (ze emigreerden beiden van Latijns-Amerika naar Europa waar ze Hedendaagse Dans ontdekten), en een reflectie op wat de evolutie van en de opkomende relaties tussen stedelijke cultuur, dans en institutionele kunst zouden kunnen zijn.