Eisa Jocson

‘Macho dancing’ is een fenomeen in Filippijnse nachtclubs. Jonge mannen dansen er met stoere bewegingen voor zowel mannelijke als vrouwelijke klanten. De Filippijnse danseres Eisa Jocson werd met gefronste wenkbrauwen onthaald toen ze aan deze ‘macho dancers’ vroeg om bij hen in de leer te komen. Waarom zou een meisje als een man willen leren dansen? Jocson is gefascineerd door alles wat te maken heeft met de verhouding tussen man en vrouw: macht, seks en bij uitbreiding ook dans. Bovendien ziet ze in het fenomeen ‘macho dancing’ de Filippijnse samenleving weerspiegeld. Ze noemt het een verdraaide manifestatie van hun koloniale erfenis. “Van de Spanjaarden erfden we het katholicisme en van de Verenigde Staten het kapitalisme.” In het patriarchale model van de kerk heerst een stereotiep beeld van man en vrouw. Ook al bevindt de ‘macho dancer’ zich door zijn beroep in de marge van de samenleving, toch cultiveert hij een zelfbeeld van een sterk en trefzeker man. Die dominante man wordt in de machoclubs uitgespeeld voor vrouwelijke klanten die ervoor kunnen betalen. Ziedaar een simpele waarheid van het kapitalisme: wie geld heeft, heeft macht.