Jan Fabre - Troubleyn

De 'action painting' van beeldend kunstenaar Yves Klein, waarbij lichamen als levende verfborstels gebruikt werden, vormt de inspiratiebron voor 'Quando l'uomo principale è una donna'. Danseres Lisbeth Gruwez bevindt zich onder een hemel van flessen, waaruit olijfolie eerst druppelt, dan gutst en spettert, om tot slot de hele scène om te vormen tot een spiegelend bad. Muzikaal leidmotief is de populaire Italiaanse schlager 'Volare' van Dominic Modungo. De sfeer is zomers en Italiaans. Speels neuriënd wisselt de altijd bekoorlijke Lisbeth Gruwez metamorfoses van man naar vrouw, van mens naar dier, af met goochel- en jongleerkunstjes. Haar vertolking steunt op een unieke combinatie van technisch kunnen, vederlichtheid en onbegrensde overgave. Zij is Fabres ongenaakbare 'krijger van de schoonheid', in een voorstelling die het beste van performance, dans en ritueel combineert.