Josef Nadj - Centre Chorégraphique National D'Orleans

"Ik dans vanuit mijn herinnering en sla steeds op dezelfde nagel." Gedurende twaalf jaar en tien voorstellingen heeft Josef Nadj - geboren in Voivodina, een Hongaarse enclave in Servië - zijn krachten gepolijst. In 'Les Veilleurs' creëert hij een choreografische ruimte waar plaats is voor vrouwelijke elegantie in plaats van brute kracht. Een mentale ruimte ook, waarin het dagelijkse getransfigureerd wordt, zoals in de literatuur van Kafka. Evenals de auteur van 'Metamorfose', waarmee hij zich erg verwant voelt, waakt Nadj over het magische moment net voor de slaap, waar de contouren van de realiteit vervagen in de nacht. Het schaarse theaterlicht schijnt op een feestbarak in een dorp, een cabaret met vreemde, zwijgende figuren, tafel-man, wolk-vrouw. Een plotse opeenstapeling van lichamen zoals mantels op een hoop gegooid op een canapé. Het scenisch dispositief doet denken aan de wereld van Borgès en zijn labyrint. Het kasteel is een hok, het hok een cabaret, het cabaret een tribunaal. De deuren openen zich op niets. De lichamen hangen aan balustrades zoals vleermuizen. Hoewel slechts drie in aantal, nemen de vrouwen de bovenhand en maken zich meester van het terrein. Een paar draait ineen als een kurkentrekker om zich vervolgens uit te rekken in gesculpteerde portées. Nadj danst ontspannen, bijna sereen. Toch komt hij uit het duo ineengekrompen tevoorschijn, een opgerolde matras rond het hoofd hangend. De vrouw heeft het laatste woord gehad, het koppel is nog niet voor morgen. 'Variétés' van Mauricio Kagel, Argentijns componist van burleske muziek, past perfect in dit ongrijpbare landschap. Ook al dooft het zwakke schijnsel, toch waken Nadj en de zijnen in staat van gratie over ons. In het Hongaars betekent Nadj 'groot'.