Meg Stuart - Damaged Goods

"Mijn werk ontstaat rond ideeën en beelden van vervorming, privacy, geheugen, blootgeven." Niet zozeer choreografie als een opeenvolging van bewegingen fascineert haar, maar wel de studie van het menselijk lichaam en de visuele representatie van dat lichaam in de ruimte. De Amerikaanse choreografe Meg Stuart werkt dan ook graag op de grenslijn tussen theater, dans, beeldende kunst, nieuwe media en architectuur. In 1989 kwam zij naar België omdat zij in haar thuishaven New York geen vruchtbare bodem voor haar werk vond. Nadat het Leuvense Klapstuk-festival haar vanaf de vroege jaren negentig ondersteunde, richtte zij in 1994 haar eigen gezelschap op. Zij noemde het Damaged Goods omdat zij de imperfectie van het menselijk lichaam een boeiend uitgangspunt voor haar onderzoek vond. In haar debuutwerk onderzocht zij onbewuste, reflexmatige handelingen en benadrukte zij ongewone aspecten van het uiterlijk, waarbij de grens tussen mooi en lelijk opgeheven werd. De laatste vijf jaar stond de relatie tussen beeldende kunst en dans centraal, wat soms leidde tot installaties in musea, soms tot zaalvoorstellingen. In 'Highway 101' uit 2000 stond flexibiliteit voorop: de voorstelling was in elke stad en elke avond anders. Aangepast aan de architectonische eigenheid van het gebouw, kreeg de 'choreografie' het karakter van een happening, waarbij het publiek een bepaald parcours doorliep. De archi-tecturale site van deSingel, open en toch gesloten, is een kluifje naar de hand van Meg Stuart. Wij vroegen haar een gelijkaardig project van 'ruimteverkenning' voor deSingel uit te werken. Wel of niet? Nu nog niet. Wel een nieuw project voor de zaal, gemaakt in opdracht van het Schau-spielhaus Zürich. Daar gaat zij met Damaged Goods bij artistiek leider Christoph Marthaler vanaf juli 2001 als artieste in residentie aan de slag.