Meg Stuart . Damaged Goods

Na een aantal beklijvende solo's en duo's keert Meg Stuart met deze nieuwe productie terug naar het ensemblewerk. Ooit noemde ze haar gezelschap 'Damaged Goods' omdat zij aandacht heeft voor beschadigde mensen en hun relaties. Haar oeuvre bestaat uit tal van uiteenlopende projecten en samenwerkingsverbanden. Toch vinden we daarin een constante terug: onderzoek naar de relatie tussen performance en dans, tussen beweging en ruimtelijkheid. In 'Do Animals Cry' gaat zij samen met haar performers, componist Hahn Rowe en scenografe Doris Dziersk de familietoer op. Wat maakt mensen eigenlijk tot een familie? Beeld u een familie in pyjama en op slippers in. Elk lid heeft een rist bijnamen. Zo heet Frank ook Frankie-Boy, Frankie-Fucker, Little Shit en Honey. Plaats van de handeling: een tunnel vol herinneringen, dromen en teleurstellingen. Geen behoefte aan een vaste rol. Ongevraagd stappen mensen in en uit het familieportret. Kwetsbaarheid wordt gemaskeerd, elk speelt het spel en is slaapwandelend blind. Emoties worden ingehouden. Elke nieuwkomer is een indringer. No dogs allowed.