Metzger/Zimmermann/de Perrot

Gregor Metzger danste bij Béjart in Lausanne en La fura dels Baus in Barcelona. Martin Zimmermann was lid van Compagnie Anomalie, ontstaan uit een groep circusstudenten waarmee Josef Nadj 'Le cri du caméléon' maakte. Dimitri De Perrot is dj bij een hiphopgroep in Zürich. Een danser, een circusartiest en een muzikant. Samen maken ze uiterst virtuoos, acrobatisch theater, poëtische slapstick met onwaarschijnlijke wendingen en verbluffende precisie. 'Gopf' - een oude Alemannische zegswijze om verrassing of verontwaardiging kracht bij te zetten - is een speelse voorstelling die vooral verrast door de bijzonder fraaie architecturale ruimte waarin en waarmee dit bewegingstheater speelt. Achteraan, als heer en meester, dirigeert dj De Perrot een symfonie voor zes platendraaiers. De 'sparring partner' van Metzger en Zimmermann bestaat uit drie vouwbare houten wanden, op verschillende hoogten doorboord met gaten waarin houten kubussen perfect inschuiven. Nooit eerder werd een simpel decorstuk zo inventief gebruikt. De wanden plooien, draaien, keren om waardoor steeds veranderende perspectieven ontstaan. Twee kale figuren, stom en zwijgend als Buster Keaton, dansen tussen, onder, naast en boven de houten paravent. Virtuoos springen ze doorheen de vensters, hangen ze ondersteboven aan een houten wand of verdwijnen ze van de ene doos in de andere. Links boven steekt een hoofd uit, aan de andere zijde hangt een lichaam zonder kop. Ietwat naïef tasten de twee kompanen de grenzen van hun steeds veranderende huis af. Dat huis is tegelijkertijd een gevangenis en een passage, een schuilhoek en een labyrint. Metzger en Zimmermann zijn als twee Beckettiaanse figuren, met een uitzichtloze vlucht voor ogen, die voortdurend op hun hoede zijn voor valstrikken van de andere, van het decor en van de scratchende dj.