Shirokuro, Japans voor 'wit-zwart', is een creatie van de Duitse choreografe Nicole Beutler en de Japanse pianiste Tomoko Mukaiyama. In Beutlers werk is muzikaliteit nooit veraf. Mukaiyama's concerten geuigen steevast van een grote fysicaliteit. Het verwondert dan ook niet dat Beutler ernaar uitkeek om met een pianiste te werken en Mukaiyama graag het medium dans verder wilde exploreren. Kern van hun samenwerking is de Pianosonata nr. 6 van de Russische componiste Galina Ustvolskaja. Haar muziek staat ervoor bekend compromisloos te zijn. De muzikale kracht ervan zetten Beutler en Mukuiyama om in een voorstelling die contrasten fysiek voelbaar wil maken. Lichtontwerper Jean Kalman staat hen daarin bij. 'Shirokuro' is een performance over tegengestelden, over hoe die elkaar versterken, of meer nog: elkaar vereisen. Geen hel zonder hemel, geen wit zonder zwart. Tomoko Mukaiyama creëert een muzikaal contrast bij Ustvolskaja's muziek door een interludium te maken gebaseerd op Schumanns Zes etudes opus 56.