Radouan Mriziga

Kan choreografie de gaten in ons historisch geheugen dichten? In Akal, het derde deel van zijn trilogie, laat de Marokkaans-Brusselse choreograaf Radouan Mriziga zich inspireren door de epistemologieën van de Imazighen, de inheemse bevolking van Noord-Afrika. Hun orale cultuur werd eeuwenlang genegeerd, maar voor Mriziga bevat ze de kiem van een nieuwe toekomst. In elk luik staat een vrouwelijke figuur centraal die de Amazigh cultuur belichaamt en beschermt. In Akal (Tamazight voor aarde) is dat de oud-Egyptische godin Neith, de godin van de geboorte en de dood die de zielen van de overledenen naar de onderwereld begeleidt. Mriziga viert Neiths kracht in samenwerking met danseres en choreografe Dorothée Munyaneza, die je misschien nog kent van haar passage op Bouge B in 2015. Rituelen, traditionele dansen, architectuur, storytelling, zang, poëzie, rap: in Akal komt alles samen in een intieme choreografische ruimte waarin een nieuwe blik op een verzwegen verleden doet dromen over een meer inclusieve toekomst. Radouan Mriziga is vanaf dit seizoen één van onze nieuwe huisartiesten.