Stel je voor dat er één dansvorm bestond voor iedereen - een stijl die mensen verenigt, ongeacht afkomst, leeftijd of gender.
Al vroeg in zijn carrière maakte de Amerikaanse choreograaf Trajal Harrell naam met voorstellingen waarin hij invloeden uit de Harlem ballroom scene verweefde met postmoderne dans, voguing en Japanse butoh. In 2024 richtte hij zijn eigen danscompagnie op, Zürich Dance Ensemble. In datzelfde jaar werd hij bekroond met de Zilveren Leeuw op de Biënnale van Venetië.
Harrell verkent steevast thema’s als gender, feminisme en postkolonialisme. Zijn voorstellingen zijn speels en hybride, en bewegen vrij tussen mode, popcultuur en avant-garde, gevoed door een sterke kennis van kunst- en dansgeschiedenis.
In het kaleidoscopische The Romeo smeedt Harrell met vijftien modieus geklede dansers, humor en meeslepende muziek een veelstemmige dans tussen butoh, oud-Grieks theater en bruisende choreografie.