Wim Vandekeybus - Ultima Vez

Wat is het geheim van Wim Vandekeybus? Wat is na twaalf jaar onafgebroken podiumwerk de toverformule van deze choreograaf, die in binnen- en buitenland een verscheiden publiek op de been brengt voor zijn kwikzilverachtige dansvoorstellingen? 'In Spite of Wishing and Wanting', de voorstelling die hij in de lente van 1999 maakte, bestond uit een internationale cast van uitsluitend mannelijke vertolkers. Een aantal leerde hij kennen doorheen een vruchtbare samenwerking voor 'The Day of Heaven and Hell', zijn schitterende, collage-achtige theaterproductie rond Pasolini. 'In Spite of Wishing and Wanting' bezat zoals steeds bij Vandekeybus een gefragmenteerde structuur en bevatte tal van associaties met de magische wereld van het onderbewuste. De voorstelling situeerde zich in een nachtelijke wereld van het slapen, het dromen, het onbewust verlangen. Hoe bewegen we tijdens onze slaap? Op welke manier is de droom een venster op onze innerlijke verlangens? Bij Wim Vandekeybus worden vragen gesteld en openen mensen zich waardoor ze spontaan uitnodigen tot reflectie bij de toeschouwer, maar nooit is het pretentieus, betweterig of zwaar op de hand. Altijd bevat zijn tekst- en bewegingsmateriaal een gezonde zin voor relativering. 'In Spite of Wishing and Wanting' toont tien dansers van uiteenlopende culturen die ontwapenend en ontroerend te keer gaan met woord en beweging, met veel stoerdoenerij die hun kwetsbaarheid zichtbaar maakt. Een verhaal over de kindertijd. Wat, hoe zou ik willen zijn? Absurde, grappige, triviale scènes over heel direct herkenbare emoties. In deze jongste dansvoorstelling van Wim Vandekeybus bevestigt hij eens te meer zijn reputatie als begenadigd maker, niet alleen van inventief bewegingstheater maar ook van even bizarre kortfilms. Het doet ons reikhalzend uitkijken naar zijn nieuwe productie, waarover op het moment van dit schrijven nog een sluier van mysterie hangt.