Kersen hebben een zachte huid, vlees en een pit. Hun sap is rood als bloed. Als je ze behandelt zoals mensen elkaar soms behandelen, dan worden ze zelf een beetje (on-)menselijk, wat je uitnodigt jezelf met hen te identificeren. Zoals in sprookjes, waar objecten ook tot leven kunnen komen en een projectiescherm vormen voor je eigen fantasieæn en ervaringen. In de succesvolle voorstelling 'Death is Certain' die Eva Meyer-Keller een paar jaar geleden maakte, waren kersen de protagonisten. Soms werden ze vervangen door kerstomaatjes, in de winter, als kersen eerder schaars zijn. Deze voorstelling transformeerde ze tot een even sterke video. Ook hier worden de kersen eerst ontdaan van hun steeltje, maar niet gewoonweg gewassen of ontpit. Ze worden koudweg afgemaakt: gevild, verbrand, verdronken, doorboord en verbrijzeld. Eva Meyer-Keller richt op speelse wijze een waar slagveld aan op een doordeweekse keukentafel.