De Italiaanse componist Luigi Nono schreef 'La Lontananza' in 1988 voor violist Gidon Kremer. Het is een experimentele compositie waarbij een eenzame violist tussen het publiek van lessenaar naar lessenaar dwaalt, doorheen een onbekend landschap van acht luidsprekers, van waaruit vioolklanken op tape in vele vormen klinken. De compositie begint met het starten van de tape, de solist valt aansluitend in. De tape bevat allerlei omgevingsgeluiden: een passerende trein, een vallende pen, stemmen, percussie-instrumenten, lessenaars die op de grond vallen, ... Een weinig gespeeld werk en een uitdaging voor de jonge violist Wibert Aerts die met zijn recente solo-cd 'Violin Faces' op heel overtuigende manier een lans breekt voor hedendaagse muziek.