Downtown New York

Tijdens de jaren 60 en 70 heerste in New York een uniek artistiek klimaat dat tot de verbeelding sprak. De grenzen tussen conceptuele kunst, muziek en performance vervaagden. Aangemoedigd door de experimenten van John Cage, ontstond in de metropool een muziekstijl die zich scherp afzette tegen de mainstream muziekcultuur en het geïnstitutionaliseerde modernisme van de academische wereld. Voor haar bewonderaars was deze nieuwe ‘downtown’ muziekbeweging een baken van cultureel verzet. Met een verheven visie op artistieke en spirituele bevrijding, wilde ze komaf maken met het consumentisme en bureaucratisch rationalisme. Anderen zagen in deze muzikale avant-garde net het spiegelbeeld van de marktmaatschappij: een uitdrukking van Amerika’s toenemende ontmenselijking, een vroeg model voor het utopisme van Silicon Valley. De reacties waren zeer uiteenlopend.

Maar wat verenigde de verschillende kunststromingen, van conceptualisme over minimalisme tot performancekunst? Hoe keken downtown kunstenaars naar de maatschappelijke ontwikkelingen van toen? En hoe heeft die tegencultuur van de jaren 60 en de neoliberale revolutie hun werk beïnvloed?

Een weekend lang focussen we op de muziek en erfenis van protagonisten zoals John Cage, Morton Feldman, Terry Riley, Julius Eastman, Petr Kotik en Laurie Anderson. Wat kan ‘downtown music’ ons vandaag leren? We zoeken het samen uit.