Blauw Vier - Jo Roets

Cyrano, een stoere vechtersbaas en dichter, is verliefd op zijn nicht Roxane. Hij durft haar zijn liefde niet te verklaren omdat hij gekweld wordt door zijn veel te grote neus. Roxane vraagt hem de knappe Christian te beschermen waarop zij verliefd is. Christian durft Roxane echter niet te schrijven of toe te spreken omdat hij zich te dom voelt. Samen sluiten Cyrano en Christian een verbond: Cyrano geeft Christian de woorden, Christian leent aan Cyrano zijn fysieke charme. Edmond Rostands Cyrano de Bergerac is een romantisch drama in vijf bedrijven, oorspronkelijk geschreven voor zestig acteurs. Blauw Vier gaat er met drie enthousiaste acteurs/bruiteurs, ouderwetse theatermiddelen, een hoop lawaaierige oude rommel en veel vuur tegenaan. Het resultaat is een hartverwarmende, romantische komedie waarin smachtende liefde en virtuoze verzen het halen van schone schijn. In september 1996 werd Cyrano opgezet als een kleinschalige voorstelling die kleur kreeg met luisterspeltechnieken, waarbij men het als het ware zag regenen en onweren. Het werd een heerlijk guitig en vindingrijk geheel dat bovendien ontregelend werkt voor de schaamteloze sentimentaliteit van het liefdesverhaaltje. Cyrano werd er zelfs een stuk geloofwaardiger door. Regisseur Jo Roets zegt in dit verband: "Ik hou wel van dat contrast tussen emotie en techniek, of tussen inleving en afstandelijkheid in het acteren. Voor luisterspelen had ik altijd al een zwak. Het spel met klanken moet het zo vaak afleggen tegen de visuele prikkels die ons bestormen. Op tv zijn hapklare beelden zo bepalend, ze laten zo weinig eigen opinie en verbeelding toe." Met het materiaal van de bruiteurs wordt alles bovendien op een andere manier grappig. Nogmaals Jo Roets: "Terwijl iemand heel ingeleefd zijn liefdestekst leest, loopt hij in een stomme grindbak. Een acteur die een afgelegen huis binnengaat, wordt achtervolgd door een in stofjas gehulde technicus op sokken die het geluid van een dichtslaande deur produceert. Ik vind dat een interessant theatraal contrast tussen inleving en afstand." Blauw Vier speelt met Cyrano in op een herkenbaar en actueel taboe bij jongeren: fysieke aantrekkelijkheid. Maar bovenal is het een schitterend gespeeld theateruurtje, vol kostelijke dubbelzinnigheden.