Guy Cassiers - Dick Van der Harst - Het muziek Lod

"There is no place like home" is de onsterfelijke zin van Dorothy uit 'The Wizzard of Oz', het boek van L. Frank Baum dat in 1939 werd verfilmd door Victor Fleming met Judy Garland in de hoofdrol. Regisseur Guy Cassiers vertrekt weliswaar van het boek en de film waar hij zo veel van houdt, maar zet in 'Kahaani' de zalvende zin van Dorothy op zijn kop: "There is no such place like home". Wie, zoals Dorothy, na een ingrijpende reis weer thuiskomt, is zelf veranderd en bekijkt de realiteit nooit meer op dezelfde manier. Verbeelding kan werkelijkheid worden, de grijze wereld thuis ruimt baan voor een fantasiewereld in kleur. "Theater is voor mij een soort Oz", zegt Cassiers, "een wereld die niet bestaat, maar die je creëert." De grootschalige muziektheatervoorstelling 'Kahaani' vertrok op initiatief van Het muziek Lod en de Munt vanuit Foyer Brussel met een groep kinderen rond de twaalf jaar; migranten en andere jongeren, een dwarsdoorsnede van de Brusselse bevolking. Naast de jonge spelers en muzikanten zullen een professioneel strijkkwartet en een jazzband staan. Regisseur en componist kunnen, wat werken met kinderen betreft, bogen op vroegere ervaringen: Dick Van der Harst schreef de partituur van 'Allons les gars' (1991) bij Het muziek Lod en Guy Cassiers tekende onder meer voor 'La Cifra' (1990) bij Oud Huis Stekelbees. Samen stonden ze ook al in voor 'Portretten' en 'De Zeven Hoofdzonden', allebei bij Lod. Uiteindelijk kan het ook niet anders of deze productie komt uit bij vragen die Cassiers en Van der Harst bezighouden, waarop ze telkens weer een voorlopig antwoord proberen te formuleren: wat is de zin van kunst, van verbeelding, van liegen,...? Wat is de zin van dingen die niet waar zijn? Wat kan een begrip als 'culturele identiteit' nog betekenen? Hoe loopt het door en over generaties heen? Wat is de positie van de kunstenaar binnen de sociale en culturele context?