Alexander Melnikov

De Frankfurter Allgemeine vatte het prachtig samen: "Alles aan zijn spel getuigt van overleg en kunnen. En toch wordt er nergens gedoceerd, maar gelachen, gedroomd, getreurd en gedanst". Onderwerp van deze lovende woorden is pianist Alexander Melnikov, ooit finalist tijdens de Koningin Elisabethwedstrijd, tegenwoordig een zeldzame alleskunner. Zo bewees hij twee seizoenen geleden nog in zijn marathon met de Preludes & Fuga's van Sjostakovitsj dat hij uitstekend uit de voeten kan met Russisch repertoire. Tegelijkertijd houdt de geboren Moskoviet er nogal on-Russische trekjes op na: lichte toets, speelse toon en flirten met de authentieke uitvoeringspraktijk. In dit recital laat Melnikov beide kanten spreken. Zo horen we zijn Russische roots in Skrjabins extatische 'Fantasie' en Prokofjevs indringende Zesde Pianosonate, de eerste van diens monumentale 'Oorlogssonates'. Een veel ranker geluid klinkt in Schuberts 'Klavierstücke', een drietal apocriefe impromptu's die een inspiratiebron vormden voor Brahms' 'Fantasien'.