Alexei Lubimov

Een verrassend parcours, een gek avontuur. Alexei Lubimovs repertoire omvat het volledige spectrum van barok tot hedendaagse muziek. Hij creëerde werk van Schnittke, Gubaidulina en Silvestrov en versterkte zijn reputatie met uitvoeringen van Ives, Schönberg, Webern, Ligeti, Cage en Riley. Parallel hiermee legde Lubimov zich toe op de uitvoeringspraktijk op oude instrumenten. Het repertoire tussen deze twee uitersten verloor hij evenmin uit het oog. De Impromptus D935 van Schubert (1797-1828) getuigen van de ultieme balans tussen verinnerlijkte verklanking en geraffineerde vormelijke sublimatie van de liedkunstenaar. De twee Rhapsodieën die Brahms (1833-1897) zelf creëerde in 1880 verraden een jeugdig heroïsme en vinden hun rapsodisch karakter vooral in de symfonische dynamiek en het orkestraal palet waarmee hij het klavier verkent. De Préludes van Debussy (1862-1918) behoren met de bundels Estampes en Images en met de Studies tot zijn meest mature periode, waarin de werken een absolute abstractie en diepgang bereiken. Debussy vermeldt de titels bewust pas achteraan het werk om iedere beschrijvende allusie te vermijden. Het satirisch werkje van Ives (1874-1954) graaft driedelig door de muzikale vormgeschiedenis. Cage (1912-1992) tenslotte vindt in de additieve oosterse ritmiek en de prepared sound een nieuw elan voor de klaviermuziek.