Eind 2008 nam de legendarische pianist Alfred Brendel afscheid van het concertpodium. Ondertussen tachtig blaakt hij nog steeds van energie: hij schrijft diepgravende essays over muziek, pleegt graag absurde poëzie en geeft regelmatig lecture recitals. In een van zijn populairste lezingen buigt hij zich over de vraag: "Moet klassieke muziek altijd ernstig zijn?". Brendel, bij wie de schaterlach nooit ver weg is, gelooft met vaste overtuiging van niet: hij hoort zijn concertpubliek liever lachen dan hoesten! Uiteraard beperkt zijn uiteenzetting zich niet tot droge theorie: Brendel illustreert zijn betoog aan de vleugel met talrijke fragmenten, gaande van Haydn via Beethoven tot Ligeti. Een prachtige gelegenheid om een van onze grootste pianisten nog eens aan het werk te horen en te zien.