Altenberg Trio

Het Tweede Pianotrio uit 1876 is, veel meer dan het een jaar eerder geschreven eerste trio, een karakteristieke Dvorák-compositie. Met Brahms deelde Dvorák de noodzaak om elke stem - hoe ondergeschikt ook - een intrinsieke muzikale waarde te geven. Dit werk is een typevoorbeeld van zijn meer geproportioneerde, klassieke benadering van de kamermuziek. Het laatste van de vier pianotrio's, het 'Dumky-trio', is veruit het meest geliefde. Het ontstond in 1891, net voor Dvorák naar de Verenigde Staten afreisde om er directeur te worden van het conservatorium van New York. De titel is het meervoud van het woord 'dumka', een literaire term voor een meestal zeer emotioneel geladen klaagzang. De 'dumka' inspireert Dvorák tot een melancholische sfeer die hij contrasteert met vreugdevolle, snellere delen. De structuur van de dumka-dans vormt voor Dvorák geenszins een belemmering: in zes bewegingen ontplooit hij een verbazingwekkende veelzijdigheid aan kleuren en stemmingen. Zijn genie verheft de Slavische mengeling van vreugde en verdriet tot een absoluut meesterwerk.