Amsterdam Baroque Orchestra - Ton Koopman

Van Bach bleven een groot aantal concerti bewaard: zeven voor één klavecimbel, drie voor twee klavecimbels, twee voor drie, en één voor vier klavecimbels. Het zijn fascinerende werken die ook vandaag nog geliefd zijn, getuige het groot aantal integrale opnames. In de concertzaal krijgt men ze echter minder vaak te horen om voor de hand liggende redenen: het samenbrengen van drie of vier klavecimbels die bij elkaar passen is geen sinecure. Ton Koopman kiest er voor om voor dit uitzonderlijk programma zijn orkest strikt solistisch te bezetten, zoals Bach dat meestal in Köthen en in de Leipzigse huiskring gewend was. Akoestisch heeft deze optie het voordeel dat een natuurlijke balans ontstaat tussen de solerende klavecimbels en de strijkers. In Bachs dagen maakte men zich niet druk om wie nu eigenlijk de componist van een bepaald stuk was. Handschriften vermeldden dikwijls geen auteur en dezelfde stukken kwamen bij bewerkingen in verschillende handschriften terug. Ook Bach 'vergat' bij deze concerti nogal eens de oorspronkelijke componisten te vermelden, veranderde wat, paste het solo-instrument aan, transponeerde, … en kwam meestal tot een beter werk dan het origineel.