Anne Gastinel . François-Frédéric Guy

De laatste jaren werd de cd-markt letterlijk overspoeld met nieuwe opnamen van de Sonates voor cello en piano van Beethoven. De verfrissende versie van de Franse celliste Anne Gastinel en pianist François-Frédéric Guy spreekt het meest tot onze verbeelding. Gastinel en Guy halen het moderne in deze sonates naar boven. Omdat er geen echte voorgangers in het genre waren om na te volgen, kon Beethoven vrij zijn gang gaan. Hij beschouwde de sonate voor cello en piano als een ideaal terrein om te experimenteren met texturen en timbres. Zijn zoektocht naar vernieuwende samenklanken bepaalt grotendeels het verloop en zelfs de vorm van deze werken. Precies dit aspect brengen Gastinel en Guy in hun spel naar voren. Samen exploreren ze een breed spectrum aan klankkleuren en schuwen daarbij de extremen niet. Het duo opent dit concert met de Derde Sonate, opus 69. Dit is zeker de meest gespeelde omwille van de evenwichtige vorm en het uitgesproken lyrische karakter. De beide Sonates opus 102 kondigen de late Beethoven aan. Ze zijn rauwer van toon en gebalder, maar zeker niet minder expressief.