Balthasar-Neumann-Chor - Detlef Bratschke

Een muzikale reis door de tijd. Gepaster kan het opzet van dit concert waarmee het Balthasar-Neumann-Chor deSingel aandoet niet worden uitgedrukt. Want wat op het eerste gezicht een amalgaam van stukken uit verschillende tijdvakken lijkt, is een erg specifieke kijk op acht eeuwen westerse koormuziek. De avond begint met de eerste vierstemmige compositie uit onze muziekgeschiedenis: Viderunt omnes (1198) van Perotinus. Dit in alle opzichten verrassende werk zet de luisteraar meteen op het verkeerde been door zijn moderne sonoriteit en ritmische gelaagdheid die eeuwen later weer in de minimal music opduiken. Ook alle andere stukken staan onder het gesternte van de tijdloosheid, soms letterlijk als laatste werk ter afsluiting van een rijk componistenleven, zoals bij Lassus en Schütz, soms als synthese van eeuwen koormuziek zoals bij de Mis voor dubbel koor a capella van Frank Martin, één van de meest intieme werken van de Zwitserse componist. Aan het einde van het concert klinkt Ligeti's Lux aeterna, een revolutionaire compositie voor zestienstemmig a-capellakoor. Muziek die, volgens de intenties van de componist, "wanneer we ze horen de indruk geeft dat ze al begonnen was".