Beethoven Academie - Christopher Hogwood

Christopher Hogwood dirigeert de tweede Mozart-avond met de Beethoven Academie. Met de Negenendertigste opteerde hij voor de minder gekende van de drie laatste Mozart-symfonieën. Van bij de openingsmaten vindt men er de sfeer van de ouverture uit Don Giovanni terug. De dramatische effecten, gepunteerde ritmen, marselementen en een uitbundige instrumentatie onderstrepen dit karakter. Pas in de finale heffen de pathos en de lyriek elkaar op in een speelse opgewektheid. Mozart introduceert in deze symfonie ook de klarinet. In de connotaties van dit instrument met de vrijmetselarij ligt wellicht de reden waarom deze symfonie wel eens de Vrijmetselarij-symfonie werd genoemd. Ook de vroegere symfonie van de avond, de Zesentwintigste uit 1773, is expressief en dramatisch getint, maar het is toch opnieuw de Mozartiaanse charme en vrolijkheid die het haalt. Chantal Juillet soleert tussendoor in Kurt Weills Concerto voor viool en blaasinstrumenten. Dit eigenaardige werk ademt zowel de orkestratie en de harmonieën van de Tweede Weense School als de humor van een vroege Sjostakovitsj. De donkere humor van Weill (1900-1950) vindt in Chantal Juillet een gedroomde soliste.