Beethoven Academie - Christopher Hogwood - Koen Kessels

Voor vele liedliefhebbers is Les Nuits d'Été van Hector Berlioz hét hoogtepunt van het orkestlied tout court. Berlioz schreef de cyclus op zes gedichten van zijn vriend Théophile Gautier, eerst in 1841 voor stem en piano, later in 1865 in de gekende orkestversie, die trouwens tijdens zijn leven nooit in Frankrijk maar wel in Duitsland werd uitgevoerd. Les Nuits d'Été handelt - hoe kan het anders bij de van romantiek zinderende Berlioz - over liefde, onbevredigd verlangen en dood. Eén van de liederen eindigt met de woorden: "Nooit hou ik van een andere vrouw / zoals van haar. / Hoe bitter is mijn lot ...". De romantiek in de Derde Symfonie van Franz Schubert is van een geheel andere orde. Enerzijds beantwoordt het werk aan de eisen van de klas-sieke symfonie: inventiviteit en vormgeving zijn volledig in evenwicht, de instrumentatie is volledig transparant en iedere individuele 'uitschuiver' wordt vermeden. Anderzijds hebben de melodieën iets van een jongens-achtige, haast studentikoze naïviteit en roesachtig geloof in de toekomst: de symfonie ontstond vlak na de slag van Waterloo in 1815, het einde van de verschrikkingen der napoleontische oorlogen.