Beethoven Academie - Christopher Hogwood

Dit concert wijst vooruit naar een project van het seizoen 2000-2001. Dan komt Mozart de symfonicus aan bod met een vroeg en een laat werk en met in het middendeel een link naar entartete componisten als Krenek, Hartmann en Weill. De Symfonie nr 2 van Kurt Weill (1900-1950) is het enige puur orkestrale werk uit diens rijpe periode. Het hoort met zijn Mahleriaanse marsritme en finale à la Mendelssohn thuis in de traditie van de Duitse symfonie. De drie liederen van Weill kregen in de bewerking van Luciano Berio een prachtig koloriet dat de cabaretsfeer onderstreept. Mozart heeft zich zo goed als zijn hele leven met de symfonie beziggehouden. De eerste dateert van rond 1764, de laatste van 1788. De Symfonie nr 32 ontstond in het jaar 1779 en heeft waarschijnlijk gediend als ouverture bij het Singspiel Zaïda. De Symfonie nr 38 dankt haar naam aan de stad Praag waar Mozart zijn grootste successen kende en waar ze op 19 januari 1787 in première ging. Ze wijst qua omvang en opzet vooruit naar de drie laatste symfonieën en vormt een muzikale brug tussen Le Nozze di Figaro en Don Giovanni. Ze heeft een complexe structuur en verlangt veel inspanning van vertolker en luisteraar. Een live uitvoering - alleen in Praag kende het werk na de première meer dan honderd voorstellingen - blijft een erg speciale belevenis.