Beethoven Academie - Jan Caeyers

De Franse pianiste Hélène Grimaud zet samen met de Beethoven Academie en Jan Caeyers een gepast slot achter onze Mozartreeks. Mozart voltooide zijn pianoconcerto nr 19 drie dagen voor zijn initiatie bij de vrijmetselaarsloge Zur neugekrönten Hoffnung, kort voor het einde van het succesrijke jaar dat 1784 was. Het toont ons een Mozart die zijn vertrouwen in eigen kunnen en in zijn toekomst als componist en pianovirtuoos zonder valse schaamte tentoonspreidt. Het is - en dat is voor onze componist eerder ongewoon - dan ook vrij van conflicten of sombere gedachten. Het middenste deel (allegretto) is subtiel en wijst met zijn vrouwelijk poëtisch raffinement vooruit op de rol van Suzanna in de opera Le nozze di Figaro. Dezelfde geest van Le nozze waart ook rond in het concerto nr 23. Geen wonder want Mozart componeerde het in dezelfde maand waarin hij zijn opera afrondde (maart 1786). Beide werken worden gekenmerkt door dezelfde liefdevolle tederheid en zin voor dramatiek, beide verbinden verinnerlijkte vreugde met zachte melancholie en zijn in feite diepzinnige mijmeringen over de licht- en schaduwzijden van de liefde.