Berliner Sinfonie-Orchester olv. Lothar Zagrosek

Lothar Zagrosek, Isabelle van Keulen én het Berliner Sinfonie-Orchester. Een veelbelovende bezetting voor een bij uitstek klassiek symfonisch programma met werk van Mozart, Brahms en Beethoven. Mozart schreef zijn Zevenentwintigste Symfonie bij zijn terugkeer in Salzburg, in de lente van 1773. Vader en zoon Mozart traden er opnieuw in dienst van de aartsbisschop Colloredo. De symfonie is een werk uit de Sturm und Drangperiode van de toen zeventien-jarige componist. In 1877 begon Johannes Brahms eindelijk aan het vioolconcerto dat hij zijn vriend, de beroemde vioolvirtuoos Joseph Joachim, beloofd had. In overleg met hem schrapte Brahms de middelste twee delen en verving ze door wat hijzelf "een onbenullig adagio" noemde. Was het valse bescheidenheid? Het adagio groeide uit tot het emotionele hart van dit warmbloedige concert. De creatie op 1 januari 1879 in Leipzig was een mislukking, veertien dagen later in Wenen vierde het concerto zijn eerste triomf. Het zou een van de meest gespeelde en geliefde vioolconcerti worden. Beethovens Achtste Symfonie is een ongewoon werk waarin het weerbarstige en agressieve haast volledig ontbreken. Door de opvallend klassieke schriftuur en een onbezorgde vrolijkheid is het een atypische Beethoven-symfonie. En misschien net daardoor zijn minst gespeelde.