Britten Happening

Maar weinig twintigste-eeuwse toondichters componeerden een zo omvangrijk en divers oeuvre bijeen als Benjamin Britten (1913-1976). De Engelsman was succesvol als operacomponist, schreef stapels filmmuziek en componeerde even gemakkelijk voor koor als voor kamerensemble. Ook als orkestcomponist toonde Britten zich een gewiekst en inventief vakman. Een geknipte figuur dus voor een componistenhappening met orkestrale huzarenstukjes en intieme kamermuziek in een zondagvullend programma. Toekomstig chef-dirigent van deFilharmonie Edo de Waart leidt het geheel in goede banen. Britten schreef de 'Variations on a theme of Frank Bridge', een eerbetoon aan zijn vroegere leermeester, in opdracht van The Boyd Neel Orchestra, een virtuoos strijkensemble waarvan hij de technische kwaliteiten ten volle benutte in de partituur. Met 'The young person's guide to the orchestra' componeerde hij andermaal een reeks variaties, deze keer op het bekende rondothema uit Purcells 'Abdelazar'. De muziek was aanvankelijk bedoeld voor een kinderdocumentaire over de verschillende instrumenten van het orkest. Daarom worden de instrumenten één voor één uitgelicht in de partituur. Het Pianoconcerto paart energiek bravourespel aan broeierige walsjes en kekke marsmuziek. In het langzame derde deel worden lyrische melodielijnen omzoomd met pianistiek goudbrokaat, terwijl de suite 'Death in Venice' het beste uit de gelijknamige opera in zich verenigt. Wie zich voor enkele momenten wenst te onttrekken aan al de symfonische bombast mag de 'Canticles' niet missen, een werk dat u slechts zeer uitzonderlijk live mee kan maken! In deze vijf dramatische scènes op religieuze thema's spon Britten expressieve zanglijnen volgens een fijnmazig vlechtwerk van uiteenlopende vocale kamerbezettingen. Het jonge Brits/Zuid-Afrikaanse Heath Quartet won in 2008 het Tromp Concours en is sindsdien een graag geziene gast in de grote Nederlandse concertzalen. Het eerste, jeugdige kwartet van Britten is hun lijfstuk. En dan is er nog die fameuze Cellosonate, geïnspireerd door zijn vriendschap met cellist Mstislav Rostropovitsj. Tijdens de happening wordt ze vertolkt door dezelfde cellist die eerder op het seizoen al het concerto voor zijn rekening nam, Alban Gerhardt, en zijn vaste pianist Steven Osborne.