Cecil Taylor solo & duo

"I try to imitate on the piano the leaps in space a dancer makes." Cecil Taylor Ondertussen de tachtig (!) gepasseerd, danst Cecil Taylor nog steeds schilderachtige landschappen, fascinerende en prikkelende beelden op zijn piano. Hij speelt hard, intens en dynamisch, een gecontroleerde energie-uitbarsting. Geen gewijde reis naar een hogere sfeer of een blauwe horizon, maar eerder een geweldig onweer. Misha Mengelberg over Taylor: "Wat hij op piano speelt, is een dichte hagelbui". Zijn vorige passages in deSingel staan in het geheugen van talloze concertbezoekers gegrift. Als virtuoze pianist laat Taylor jazz en moderne muziek in zo'n flitsend tempo samengaan, dat de overgangen totaal niet meer opvallen. Meer dan voorheen legt hij structuur in zijn soli, parallellen met de blues, de lyriek van Satie, de geest van Ellington of Monk, het toucher van Bud Powell of een verdoken motief van Chopin. Zijn akkoordengebruik, contrapunt, dynamiek, sololijnen en spanningsbogen zijn uiterst smaakvol. Het klavier wordt een orkest en krijgt in zijn percussieve aanpak krachtig weerwerk van Tony Oxley. Een telepathische samenwerking sinds vele jaren, die twee. Oxley speelt heel droog en ingehouden. Geen felle slagen, maar afgemeten tikken en vooral kleuren. Mis hem/n niet!