Champ d'Action - Slagwerkgroep Den Haag - James Wood

Het jaar 1951 betekende een cesuur in het oeuvre van John Cage (1912-1992). Vóór die datum vertoonden zijn werken een duidelijke fascinatie voor exotische timbres en niet-westerse muziek, wat resulteerde in de uitvinding van de prepared piano, een instrument dat qua klankkleur erg aan de gamelan herinnert. Nadien gold Cage als de avant-gardist die zo veel mogelijk de persoonlijkheid van de componist wilde uitschakelen en het toeval als dé beslissende factor bij de uitvoering van een stuk introduceerde. Sixteen Dances is het laatste werk uit Cages eerste periode, in feite muziek bij een dansvoorstelling van Merce Cunningham. De choreograaf benoemde de verschillende stukken volgens de hindoeïstische ordening van de permanente gevoelens om tenslotte, hoe kan het anders, te eindigen met rust en sereniteit. Naast de naar stilte tenderende muziek van Cage is er waarschijnlijk geen groter contras-terend werk denkbaar dan dit van Iannis Xenakis (1922-2001). Zijn muzikaal universum wordt beheerst door waarschijnlijkheidsberekening, curven en diagrammen, al is die wetenschappelijke aanpak niet direct uit de output af te lezen. Xenakis' muziek is wilddramatisch, van een ongebreidelde oerkracht en hartstocht.