deFilharmonie olv. Sian Edwards

Heeft u deFilharmonie ook horen schitteren tijdens de recente Bartók Happening in deSingel? Alvast een reden om u ook voor dit concert van uw stoel te verzekeren. Maar er is meer. Jean-Guihen Queyras is een van de boeiendste hedendaagse cellisten en Sian Edwards een van de weinige vrouwen die de allergrootste orkesten van de wereld dirigeert. Ze staat bovendien bekend als een specialiste hedendaagse muziek. Bij haar is de wereldcreatie van de jonge Vlaamse componiste Annelies Van Parys zeker in goede handen. De Britse componist Sir Edward Elgar (1857-1934) schreef zijn Celloconcerto in 1919. Het is een somber en introvert werk. Elgar was diep geraakt door de tragische gebeurtenissen van de Eerste Wereldoorlog. Zijn grote Duitse voorbeelden uit de muziekgeschiedenis waren opeens vijanden geworden. De vooroorlogse Elgar weerklinkt in de zwierige thema's, de heldere klankkleuren en speelse ritmiek. Echter niet voor lang. De solopartij krijgt een steeds gekwelder karakter en mondt uit in een somber slotakkoord. In 'Muziek voor strijkers, slagwerk en celesta' van Béla Bartók (1881-1945) staan de percussie-instrumenten in een eerste boog rond de dirigent, de strijkers vormen een tweede boog. Een ongewone opstelling en een bijzondere instrumentatie die haar weerslag vindt in de vernieuwende ritmische en harmonische schriftuur.