deFilharmonie - Reinbert de Leeuw

De Suite uit De Wonderbaarlijke Mandarijn wordt gekenmerkt door een exemplarische orkestratie en een onbedwingbare ritmische dynamiek. Het Eerste Pianoconcerto verwijst subtiel naar het concerto grosso. Beide werken van Béla Bartók (1881-1945) hebben de muzikale expressiviteit van de twintigste eeuw op een zeer doordringende wijze beïnvloed en vormen een ideaal muzikaal referentiekader voor de werken van Györgi Ligeti (°1923). Concert Românesc dateert uit 1951 en is een flashback naar de periode waarin Ligeti de muziektheorie, de muziekanalyse en de Hongaarse volksmuziek bestudeerde en deze kennis doorgaf aan zijn studenten in Boedapest. Lontano dateert uit 1967 en onderstreept de terugkeer van Ligeti naar het symfonisch orkest, weg van de avant-garde. Het orkest bespeelt het palet van de late negentiende eeuw, waarbij de allusie naar Bruckner nooit veraf is. De abstracte moderne stijl maakt plaats voor het grote gebaar en het romantisch rubato. Het werk begint met wat Schönberg een Klangfarbenmelodie noemde: een aaneenschakeling van veranderingen in klankkleur als een kameleon die zich voortbeweegt in de tijd. Verder in het werk horen we een renaissancistische parodie op Ockeghem en een neoromantische verwijzing naar het licht. Lontano is een belangrijk scharnierwerk in het oeuvre van Ligeti.