Eliot Lawson - Jill Lawson - David Cohen

Ravel (1875-1937) schreef zijn Pianotrio in 1914, in de overgang van zijn impressionistische naar zijn neoclassicistische periode. Binnen de formele duidelijkheid trekt hij een rijk kleurenpalet open. Voor één keer heeft Ravel vooraf het ganse vormschema met alle modulaties uitgestippeld en pas daarna heeft hij het melodisch materiaal ontworpen. De Sonate A la mémoire de Claude Debussy voor viool en cello ontstond tussen 1920 en 1922 en behoort tot de mooiste kamermuziekwerken die Ravel naliet. Im Freien van Bartók (1881-1945) is een vijfdelige cyclus uit 1926, de periode waarin hij Bach diepgaand bestudeerde. Dat had een weerslag op zijn contrapuntische schrijfwijze. Daarnaast zijn er de percussieve pianobehandeling tegenover de vrije ritmische beweging, de Bulgaarse ritmes en de volkse liedmelodieën, de sfeer die nu eens teruggrijpt naar Debussy en dan weer vooruitblikt naar Ligeti, stuk voor stuk kenmerken van een hoogst originele Bartók. De zes sonates voor viool solo van Eugène Ysaye (1858-1931) zijn opgedragen aan zes grote violisten uit zijn tijd. De Vijfde schreef hij voor zijn Belgische vriend en strijkkwartetmedespeler, Mathieu Crickboom. Deze sonate is de meest moderne, met klankeffecten die naar Bartók verwijzen.