Ensemble Modern - Thierry Fischer

"Als mensen mij vragen waarom ik geen muziek meer schrijf zoals ten tijde van Verklärte Nacht, antwoord ik meestal: ik schrijf nog steeds zo, ik kan het ook niet helpen als men dat niet merkt." Deze uitspraak van Arnold Schönberg (1874-1951) in een brief aan zijn uitgever is meer dan zelfverdediging, ze geeft aan dat alle beeldenstormerij ten spijt de moderne muziek niet zomaar in een niemandsland staat. Zo kan je in Schönbergs Suite opus 29 (1925) net zo goed de erfenis van Brahms horen, als de voorafschaduwing van de muziek van Webern en van het serialisme. De twee werken van Stefan Wolpe (1902-1972) sluiten direct aan bij Schönbergs erfenis. Vooral het Chamber Piece nr 2 vertoont hetzelfde gebruik van karige middelen, een luchtig ironische toon en invloeden van jazz en dansmuziek als Schönbergs werk. De etherische klanktapijten die Morton Feldman (1926-1987) als het ware met zijn stukken weeft, klinken als een "feest van datgene wat we niet bezitten" (John Cage). I met Heine on the Rue Fürstenberg vertolkt Feldmans tederheid voor het alledaagse en de denkbeeldige ontmoeting met Heine wanneer deze zijn vriend Chopin bezoekt. Van Simon Holt (°1958) - de jongste componist op het programma - horen we een recent werk uit 1998 waarbij de zangers rond de luisteraars worden geplaatst.