Eric Watson - Bojan Zulfikarpasic

De pianisten Eric Watson en Bojan Z zijn wellicht twee van een handvol onopvallende topmuzikanten in Europa. Als een van de redenen voor die relatieve onbekendheid bij een groter publiek wordt hun bescheidenheid genoemd. Als men hun inbreng als pianisten op het oog heeft, maakt men de vergissing bescheidenheid te verwarren met subtiele bedachtzaamheid, wars van versieringen in hun muzikale taal. Watson en Bojan Z spelen optimaal de muziek die bij hen past: melancholiek en melodieus. Watson eerder introvert en impressionistisch, Bojan Z extrovert en expressionistisch. Maar, zoals het echte romantici past, ook avontuurlijk. Watson-Bojan Z, een muzikale yin-yang. De verhouding tussen compositie en improvisatie is bij beiden een hot issue. Hun composities zijn streng geregisseerd maar wanneer zij die verklanken, krijgen ze door de gestrengheid een onverwachte openheid en bieden ze ruimte voor improvisatie. Wat opvalt is de betrekkelijke soberheid in de gehanteerde middelen, precisie en aandacht voor klank en een groot vertrouwen in muzikale suggestie. Luister bijvoorbeeld even naar twee recente solo-opnamen: in Sketches of Solitude van Watson valt een briljante en kristalheldere klank op, virtuoos maar gelaagd; in Solobsession van Bojan Z hoor je echo's van Monk verweven met hedendaagse balkanritmes.