Gabrieli Consort & Players - Paul Mc Creesh

Händel componeerde Acis and Galatea in 1718, als huiscomponist van de Duke of Chandos. De librettist was John Gay, de auteur van de beruchte Beggars Opera. Een ironische speling van het lot, want de Beggars Opera was immers de meest agressieve aanval op de Italiaanse opera en betekende het begin van Händels ondergang als operacomponist in Italiaanse stijl. Na de première in private kring werd Acis and Galatea een repertoirestuk in publieke theaters. In korte tijd was het een van Händels meest populaire composities. Het werk werd onder meer uitgevoerd voor drieduizend zevenhonderd luisteraars in het Sheldonian Theatre in Oxford, tijdens een plechtigheid waarop Händel een doctorale graad kreeg. Er volgden uitvoeringen in zowat alle grotere Engelse provinciesteden en ver daarbuiten, tot zelfs in Stockholm. Acis and Galatea is een masque, een Engelse vorm van muziektheater uit de zestiende en zeventiende eeuw met voornamelijk mythologische of allegorische thema’s. Händel inspireerde zich voor dit verhaal op de Metamorfosen van Ovidius. De zeenimf Galatea is verliefd op de herder Acis die maar al te graag zijn kudden achterlaat om Galatea's liefde te beantwoorden. Maar Acis wordt gedood door zijn monsterlijke rivaal Polyphemus. De trouwe Galatea laat Acis in een zacht murmelende fontein veranderen.