Ictus

Republics of Reality van de jonge Belgische componist Stefan Van Eycken (°1975) is een werk voor veertien instrumenten. De titel refereert aan een recente poëziebundel van de Amerikaanse dichter Charles Bernstein. Anders dan in zijn vorige werk dat onder het gesternte van de complexiteit à la Ferneyhough en het stilteonderzoek van Nono stond, componeert Van Eycken nu lichamelijker en in zekere zin zelfs communicatiever. Interactie is het kernwoord van Republics of Reality; interactie tussen de componist, de muzikant én de luisteraar. Republics of Reality komt tot stand in het kader van Van Eyckens ‘fellowship’ bij het Ictus Ensemble en is geschreven in opdracht van deSingel. Routine investigations, The viola in my life III en For Frank O’Hara ontstonden tijdens een overgangsperiode in het oeuvre van Morton Feldman (1926-1987). Het zijn werken waar de factor oppervlakte (“een illusie waar de componist iets reëels instopt, namelijk klank”) nog niet de alliantie met de factor tijd is aangegaan, zoals in zijn latere werken van extreem lange duur. Feldman formuleert het als volgt: “Mijn obsessie met oppervlakte is het thema van mijn muziek. In die zin zijn mijn werken geen ‘composities’. Het zijn tijdelijke schilderijen die ik in mindere of meerdere mate met een muzikale toon inkleur.”