Jan Michiels - Geert De Bièvre

Het laatste concert van de dag plaatst drie radicale beeldenstormers op het programma: de dolgedraaide motoriek van Conlon Nancarrow (1912-1997), de explosiviteit van Iannis Xenakis (1922-2001) en de overweldigende kracht van Pierre Boulez. Nancarrow was een in Mexico wonende excentriekeling en cultfiguur die nog het best gekend is van zijn Studies for Player Piano. Zijn werk staat in schril contrast met dat van zijn Europese collega's op dit laatavond concert. Met de derde pianosonate horen we een werk geschreven voor Darmstadt 1957 en behorend tot de absolute meesterwerken van de componist. Nomos Alpha is een zelden gespeeld stuk voor cello solo, niet alleen omdat het zo moeilijk is, maar ook omdat de microstructuren die erin verwerkt zijn een heel complexe indruk geven. Het duo voor cello en piano Paille in the Wind dateert van 1992 en is op en top Xenakis: in vier minuten krijgt de luisteraar de wereld van de componist over zich.